znalazłam odpowiedź

... szybciej niż myslałam. Nie, mówiłam już to nie miłość. To nie była miłość. Po prostu ciężko stracić coś co myślało się, że sie miało. Zamotałam. Nie wiem co mam mówić. Miałam iść spać już 2 h 31 min temu, ale moja głowa spać nie może, moje ciało tym bardziej. A mój żołądek... on w ogóle robiłby inne rzeczy. Właściwie to dobrze - stracić coś, co nigdy by moje nie było. Coś. (uśmiecham się). Powiem raz a porządnie, normalnymi nie wyszukanymi słowami. Opowiem coś raz bezpośrednio. Czekam tylko do wakacji, do wyjazdu, do morza, do gwiazd, do innego życia. Trzeba mi przespać, przeczekać trzeba mi! Oj tak. Czas leczy rany. EEEEEEJ, TU NIE MA RAN! Ale... czasie mijaj

powrotów nie będzie

Nie wiem. To trochę do mnie niepodobne. Wiersze, tomiki, stos książek.Romantyczny krajobraz, nawiązujący do epoki nieszczęśliwej miłości i samobójstw. Ale, ale. To mężczyźni ginęli z miłości, nie kobiety, a więc pudło. To nie przez miłość, zresztą 'wiatr nam wyziębił serca', a przynajmiej mi.

***
 Ja właściwie wiem czego chcę. Tylko droga jaką muszę pokonać by tam dojść, jest cholerenie trudna. To nie jest zabawne, to nie jest temat do śmiechów. Ja poruszam rękami w rytm Waszego smiechu, ale wrócę do domu  i bedę siedzieć tutaj: w ponurym, pachnącym grejpfrutem i wypełnionym bonobo światem, kocham ten świat. Ale myślałam, że jak przestawię biurko na drugą stronę to chociaż na moment zapomnę o chwiliach sprzed roku, nie mam weny, bożejakietozałosne

wszystko mozna

Można się przyzwyczaić do uczucia g ł o d u. To śmieszny ból w okolicach pasa, talii. To nic w porównaniu do tego co trapiło moje duże ciało przez tyle czasu. To nie ten sam mrok. Tu jest bezpieczniej. Cieplej. Nie chce znów sprawiać by wiosna nie zajrzała do mojegp serca, już jedną wiosnę przegapiłam. Teraz będzie inaczej, teraz będzie szybciej i bezboleśniej. Zaczynamy zabawe. Gdy zjesz - przegrywasz.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=jEgX64n3T7g#! CUDOWNA MUZYKA BY ZNOW SIE ZAPOMNIEC

Wiedziałam, że to tego dojdzie. Wiedziałam, że kiedyś upadnę tak nisko, że nie zdołam już pozbierać mojego ciała z zimnej podłogi. To czas powrotów, do złych przywyczajeń. Tak mi cięzko. Tak ciężko to wszystko znosić, nie widzę słońca. I chyba chcę już stą odejść,